Giresun'un kuzeyinde yer alan ve bir zamanlar 100 bin nüfusa sahip olan Şebinkarahisar, yıllar içinde yaşadığı göç dalgaları ve ekonomik zorluklarla bugün 20 bin nüfusla kaderine terk edilmiş bir ilçe haline geldi. 1923 yılında il statüsüne kavuşan bu ilçenin, 1933'te Giresun'a bağlanarak ilçe statüsüne geçmesi, ekonomik ve demografik yapısının dramatik şekilde değişmesine neden oldu. Peki, bu değişim nasıl gerçekleşti?
Şebinkarahisar, tarihi boyunca birçok önemli değişiklik yaşamış bir ilçe. 1923 yılında il olan bu bölge, sadece 10 yıl sonra, 1933’te Giresun’a bağlanarak ilçe statüsüne indirildi. O dönemde bölgeye gelen 10. Alay, şehrin ekonomik ve sosyal yaşantısına büyük canlılık katmıştı. Ancak zamanla il olma hayalleri de silindi.
1927 yılına ait idari haritada, Şebinkarahisar önemli bir yer tutuyordu ve Alucra, Suşehri, Koyulhisar gibi ilçeler de bu dönemde Şebinkarahisar’ın sınırları içindeydi. Fakat bu ilçelerin zamanla Giresun ve Sivas illerine bağlanması, Şebinkarahisar'ın yalnızlaşmasına ve göç vermesine sebep oldu. Şebinkarahisar'ın il statüsü sona erdikten sonra nüfusu 50 binlere kadar çıkmış olsa da, İstanbul’a yapılan büyük göçler halkın büyük kısmını başka şehirlere yönlendirdi.
Bugün ise Şebinkarahisar’ın nüfusu 21 bin civarına kadar düşmüş durumda. Köylerinden şehirlere göç eden insanlar, ilçenin gelişimini sekteye uğratmış ve bölgedeki iş gücü kaybı, tarım ve sanayinin gerilemesine neden olmuştur. Şebinkarahisar halkı, geçmişte il olmanın ve bağımsız olmanın gururunu taşırken, günümüzde daha sakin ve köy hayatına benzeyen bir yaşam sürmektedir. Ancak hâlâ il olma arzusu sürmekte, Şebinkarahisar halkı bu haklarını kaybetmediklerini düşünüyor.
Tarihi ve coğrafi olarak oldukça zengin olan bu ilçe, aynı zamanda bir kültürel mirasa sahip. 1473 yılında Fatih Sultan Mehmet'in İstanbul'a dönerken uğradığı ve üç gün kaldığı bu topraklar, zamanla pek çok iz bıraktı. 1924'te Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ün de önerisiyle adı Şebinkarahisar olarak değiştirilmişti.
