Amerika ve Almanya ile Nato'da müttefikiz. Rusya ticari ortağımız. Rusya ile Nato birbirlerine karşı eli tetikte savaşmak için hazır bekliyor. Aralarındaki savaşı nükleer korku engelliyor.
-Ne oluyor da Nato müttefikimiz Almanya , bize karşı silah ambargosu uyguluyor?
-Ne oluyor da Nato müttefikimiz Amerika , PKK'nın Suriye kolu PYD'ye silah yardımı yapıyor?
Ne oluyor da Ticaret ve yatırım ortağımız Rusya, Afrin'de PYD ile işbirliği yapıyor?
Her üç soruya ortak cevap "gavurdan dost olmuyor" şeklinde verilebilir.
Ortaya çıkan siyasal boşluk kullanılarak, Suriye'de Kürtlere özerk bölge kurmaya çalışılıyor. Batı'nın taşeron örgütü PKK da onlara katılıyor. Birbirine düşman Amerika ve Rusya, aynı fikir etrafında birleşiyor.
Amerika'nın amacı belli. Suriye'yi bölmek. Bölünmüş küçük devletleri "dolar gücü ile" idare etmek. İsrail'in güvenliğini sağlama almak.
Rusya ise Akdeniz'deki tek üssünü korumak istiyor. Bu amaçla Esed Rejimini yaşatmaya bakıyor. Afrin'de Kürtlere yardım ederek "Suriye'de bensiz çözüm olmaz" imajını veriyor.
Uluslar arası ilişkilerde, her ülke kendi çıkarına göre siyaset üretiyor.
Bu durumda Türkiye ne yapmalı?
1. Nato Müttefiklerimizin davranışları" Nato'ya ve Nato müttefiklerine asla güvenilemeyeceğini" açıkça göstermiştir.
2. Rusya'nın tutarsız davranışları ise yeni değil. Ruslara asla güvenilmez. Mümkün olduğu kadar Rusya ile siyasi ittifak kurmaktan uzak durmalıyız.
4. Nato ile Rusya eninde sonunda kapışacak. Böyle bir anlaşmazlık halinde "tarafsız kalınacağını" ifade eden söylem ve eylemlere şimdiden ağırlık verilmeliyiz.
5. Bu aşamadan sonra, İncirlik Üssünün kullanımına son vermek gerekiyor. Zor olacağı belli. İmkansız değil. Amerika'nın önemli bir zaafı vardır. Amerika sadakatten anlamaz. Karşı koyana saygı duyar.
6. Cerablus ile Afrin arasındaki kurulmak istenen "Kürt Koridorunu" önlemek amacıyla Suriye'ye asker göndermek akıllı bir politika idi. Bu bölgeyi sonuna kadar elde tutmalıyız.
