Üniversite yıllarımız da devamlı gittiğimiz birahanenin
duvarında çerçeve içersindeki Neyzen Tevfik’e ait yazılı
Sözleri, ağdalı ağdalı göbekli ve sakallı adam okuyarak
‘’Ne güzel söylemiş üstat’’ dedi. Hayatı birkaç satır ve 
sözle özetledi dermiş. ‘’Hakikaten ne yapsak batıyor…
Etraftakilere ne söylesek bir suç bulunuyor’’…
Yan masadaki adam ceketini ve kravatını çıkararak güldü, 
Birasından bir yudum aldı’’içelim rahmetliye, bu güzel
sözleri için’’diye kaldırdı bardağını’’Ama tüm bu söyle
dikleri hayatta teslimiyetin işaretleridir, başarısızlaha
bahane bulmadır. Beceriksizliğin nedenleri kendinde
bulmamak için karşısındakini suçlamaktır.’’1958 yılın da
bütün bir gece NEYZEN TEVFİK’İN bu sözlerini tartıştılar,
bir birini daha önce hiç tanımayan ama o gece keyifli bir
Sohbetin içine dalan iki yalnız adam ve biz dinleyiciler,
yazdıklarını paylaşmak için bize de yoktan bir konu yaratıp
dostluk oluşturmalarını izlemek kaldı. Mühim olanı kapıdan
çıkarken kol kola çıkmaları oldu..
                                                NEYZEN NE DEMİŞ
                                     Üzülüyorsun, takma diyorlar.
                                   Kızıyorsun, değmez diyorsun.
                                Boş veriyorsun gamsız diyorlar.
                    Konuşuyorsun, muhatap olma diyorlar.
                    Çekip gidiyorsun, mücadele et diyorlar.
                 Alttan alıyorsun, tepene çıkardın diyorlar.
                                  Bağırıyorsun, sakin ol diyorlar.
                                      Aklı başında davranıyorsun,
                                 bu kadar uslu olunmaz diyorlar.
                                                 Ölünce ne diyecekler?
                       Muhtemelen… Ölüm sana yakışmadı
                    Normal tabii, dirimizi beğenmediler Kİ!
                                    ÖLÜMÜZÜ BEHENSİNLER