BEN ENGELLİ BİR VATANDAŞIM

 

 

''Engellerleri asmak için engelli olmaya lüzum yok

''MERHABA SEVGİLİ OKURLARIM VE ENGELLİ DOSTLARI

Ben, engelli bir birey ve yazar olarak,engellilerin engellileri daha iyi anlaya Bilecekleri kanaatindeyim ama! Bazı yazılarında engellilerin sorunlarından  Söz ederken, herhangi bir engeli olan yâda olmayan okurlarımdan telefonlar alıyorum. Ve şahsen mutlu oluyorum. Bence: netice olarak engellileri anlamak için Engelli olmaya gerek yokmuş. Yalnıaca anlamak istemek yeterli. Engellilerimizi hissettirmeyerek onlara engelsiz bir yaşam dilemek bence yeterlidir….

Engelli kardeşlerimize yaşam koşullarımızı idame ettirmek için ne kadar kolaylık varsa lütfen sağlayın.Unutmayınız ki bu jestinizle hepinizin yarınları aydınlık olacaktır,1986 yılında sigarayı fazla içmem dolayısı ile hayatım ve dünyam karardı. Bende 51 yaşında dünyada mevcut engelliler sınıfına geçirmiş olduğum felçten dolayı katıldım. Bunu kendi dikkatsizliğim yüzünden olduğunu kabullenerek yılmadan, yorulmadan neden ve niçin oldum? Ben bu duruma düşecek adam mıyım demeden moralimi düzgün tutarak Allaha şükürler olsun, birazcıkta olsa kendimi kurtardım. Yaşadığımız bu dünyada insanın başına neler neler gelmiyor ki. Bu durumumuza şükrederek yaşam azmimi elden bırakmayıp, bugün arabamı dahi kullanıyorum. Ülkemizde yaşayan nüfusun yüzde on ikisine tekabül eden sekiz milyon insan benin gibi özürlü vatandaşlarımızdan oluşmaktadır. Özürlü yurttaşlarımıza gerekli fırsat eşitliği sağlanarak başkalarının yardımına muhtaç olmadan kendi kendilerine yeter duruma gelmeleri için şimdiye kadar bir dizi düzenlemeler yapılmıştır. Sakat kişilerin insan hassasiyetine saygı gösterilmesi onun en doğal hakkıdır. Biz sakatların noksanlıkları ne olursa olsun, aynı yaştaki sağlam arkadaşlarımızın sahip oldukları düzgün yaşama koşullarına mümkün olduğu kadar normal ölçüde ve çok miktarda sahip olmak hakkımızdır.  

Sakat kişiler ekonomik ve sosyal güvenlik hakkına düzgün hayat standardına sahiptiler. Sakatların özel ihtiyaçları daima düşünülüp göz önüne alınmalıdır ve gerçekleştirilmesi gereken kişiler olarak nitelendirilmelidir. 2005 senesinin temmuz ayında kabul edilen (özürlüler yasası tatbik edilerek kağıt üzerinde kalmadan özürlülere ayrımcılık yapılmamalıdır.) özürlülerin büyük bir kısmı işsizlik sıkıntısı çekmektedirler. Kamu ve özel sektörlerde özürlüler için amaca uygun kontenjanlar açılmalıdır. Özürlülerin ulaşım, erişim ve dolaşımlarla ilgili güçlükleri aza indirilmelidir. Engelliler atıl değil aktif insan kapasitesi olarak görülmelidir. Türkiye'mizde ve ordumuzda özürlü bilinci oluşturularak insanlar özürlü olduklarından dolayı ayrımcılıkla karşılaşmamalıdırlar. İnsan onuruna yakışır bir hayat yaşamak ve dolayısı ile toplumla kaynaşmak, özürlülerin en doğal hakkıdır. Biz engelliler toplumdan ayrı bir kesim değil, toplum içinden gelen kişiler ve toplumun kendisiyiz. Bakın görüyorsunuz ki bende sağlam insanlar gibi gazete sütununda bu yazıyı yazabiliyorum. Bu bakımdan engellilere ayrı olarak değil bütünleştirici gözle bakınız. Engelli olan bizler için herkesin bakış açısı değiştirilmeli ve bizim gibi olanlar SAKIN ACIMSI VE İÇİNİZİ SIZLATAN GÖZLE bakmayınız. Bir gün kimsenin ne olacağı belli değil.

Tek kelime ile bizler için acı dolu düşüncelerinizden vazgeçerek önümüzdeki (engelleri kaldırmaya bakınız). Ben daha önceden sizden biri olarak sağlamlığın ne olduğunu biliyorum. Fakat sizler bugünkü durumumuzu anlayamazsınız. Lütfen engellilik halimize değil, engellilerin sahip olduğu becerilere dikkat etmelisiniz. Bütün engellerin aşılacağı ümidi ile engellilerle ilgili sorunlar, insanların tümünü kapsayan "eşitlikçi ve demokratik" bir anlayışla aşılacaktır. 

 HOŞÇA VE DOSTÇA KALIN……