Son yıllarda şehirler hızla değişiyor.
Yeni yollar yapılıyor.
Yeni binalar yükseliyor.
Yeni projeler hayata geçiriliyor.
Her şey daha modern, daha büyük, daha gösterişli hale geliyor.
Ama insan…
İnsan aynı hızla büyümüyor.
Aksine, insan küçülüyor.
Eskiden insanlar daha mutluydu.
Çünkü daha az şeye sahipti ama daha çok şeye aitti.
Şimdi insanlar daha çok şeye sahip…
Ama daha az aidiyet hissediyor.
Bir kafede oturan insanların çoğu artık birbirine bakmıyor.
Herkes telefonuna bakıyor.
Aynı masada oturan insanlar bile birbirinden uzak.
Fiziksel olarak yakın…
Ama ruhen çok uzak.
Teknoloji bizi birbirimize bağladı belki…
Ama birbirimize yaklaştırmadı.
Şehirler büyürken, insan kalbi küçülmemeli.
Çünkü insan büyümezse, şehir büyümenin hiçbir anlamı yoktur.
