Perde Hiç Kapanmadı: OBKT ve 62 Yıllık Sahne Aşkı
Tiyatro ve sahne, gerçeğin en çıplak haliyle söylendiği, maskelerin düştüğü ve insan ruhunun özgürleştiği yerlerdir. Sanat, ekmek kadar elzemdir. Bizim Ordu’da ise bu elzemliğin adı (OBKT) Ordu Belediyesi Karadeniz Tiyatrosudur. 1964 yılında, Türkiye’nin ikinci Şehir Tiyatrosu olarak yola çıkan ve o günden bugüne "perdesini bir gün bile kapatmayan" bu kurum, sadece bir tiyatro değil; Ordu’nun medeniyet tapınağı, dik duruşunun simgesidir.
"Papaz her zaman pilav yemez" derken, bir şehrin sadece ticaretle, fındıkla veya siyasetle ayakta kalamayacağını; asıl ruhun sanatta olduğunu en iyi OBKT bize kanıtladı. Savaşlar, ekonomik krizler, darbeler gelip geçti ama OBKT’nin o tahta sahnelerindeki o büyülü ses hiç susmadı. Bir şehrin belediyesi tarafından 62 yıl boyunca bir sanat ocağının tüttürülmesi, hayal ettiğim o "aydınlanmış toplum" modelinin ta kendisidir.
Kulisteki Emek, Sahnedeki Işık
"Bir aktör, sadece ezberlediği rolleri değil, toplumun vicdanını da sahnede taşır". OBKT’nin efsaneleşmiş isimleri, memurları, esnafları ve gençleri; gündüz işinde gücünde, gece ise sahnede birer dev oldular. Ordu seyircisi için tiyatroya gitmek bir "ritüeldir". Hanımların en şık elbiselerini giydiği, beylerin kravatlarını düzelttiği tiyatro akşamları, Ordu’nun o zarif geçmişinin en canlı kanıtıdır. OBKT, Ordu’nun dünyayla kurduğu bir köprüdür.
Haftanın "Prömiyer" Tarifi:
Sahne Arası "Altın Perde" Revani
Tiyatronun o şanlı 60 yılı şerefine, hem saray mutfağının hem de bizim eski cemiyet hayatımızın vazgeçilmezi olan, nar gibi kızarmış bir revani yapalım.
• Malzemeler: 3 yumurta, 1 su bardağı şeker, 1 su bardağı yoğurt, 1 su bardağı irmik, 1 su bardağı un, yarım su bardağı sıvı yağ. Şerbeti için: 3 su bardağı şeker, 3 su bardağı su.
• Hazırlanışı: Kek malzemelerini iyice çırpıp fırına verin. Üzeri, tiyatro perdelerinin o görkemli kırmızısına çalana dek kızarsın. Sıcak kekin üzerine soğuk şerbeti dökün. Servis ederken üzerine serpilen Hindistan cevizi veya fındık, sahneye atılan o alkışlar gibi olsun.
Bir Avuç Şiir
Tiyatronun ve sanatın o iyileştirici gücünü, büyük şair Behçet Necatigil’in şu dizeleriyle selamlayalım.
‘’Bekler bazı şiirler,
Bazı tiyatrolar gibi,
Zamanını bekler.
Ve bir gün,
Bir ışık vurur karanlığa,
Her şey aydınlanır yeniden.’’
Bir Satır Arası Notu
Bu hafta OBKT’nin bir oyununa gidin. O tarihi binanın merdivenlerini çıkarken, 62 yıldır o basamakları aşındıran binlerce sanatseverin nefesini duymaya çalışın. Sanat, "Bizi biz yapan yegâne mucizedir." 62 yıldır bu ışığı söndürmeyen tüm sanatçılara ve o salonu hiç boş bırakmayan Ordu halkına selam olsun!
Yazımızı, dünya tiyatrosunun devi Shakespeare’in o meşhur dizesiyle mühürleyelim: "Bütün dünya bir sahnedir ve bütün erkeklerle kadınlar sadece birer oyuncu..."
Ama OBKT oyuncuları, bu sahnede 62 yıldır "gerçeği" oynuyorlar.
27 Mart Dünya Tiyatrolar günü kutlu olsun.
