İnsan ne ile yaşar?

Bir kitap adı olarak yazmadım bu cümleyi. Gerçek bir soru olarak yazıyorum. Sahiden insan ne ile yaşar? Ekmek, su, para, sevgi... Hangisi?

Yaşadığımız şu hayattan ne kadar zevk alıyoruz ve bu bize yeterli mi? Yoksa kendimizi endişeli ve mutsuz mu hissediyoruz? Yeterli dediğim yerler benim için asla yeterli olmad. Çünkü fazlasını istemek demek benim için hep fazla çalışmak oldu. Bilirim ki ne kadar çok çalışırsam o kadar karşılık alırım. Çaba ve çalışmak yoksa karşılık da yok. o zaman ben çalışmakla yaşıyorum diyebilirim.

Her zaman söyledim, hep söylüyorum ve yine söyleyeceğim; önce kendim sonrası sonra. Hatta sonrası epey sonra listemde bile yok sonralar.
Geçtiğimiz 6 ayda çok şey oldu.

Bir kitap adı olarak yazmadım bu cümleyi de. Gerçekten geçtiğimiz 6 ayda çok şeye şahit oldum, çok şey düşündüm ve çok şey uygulamaya başladım ve hala da değiştirmeyi hedeflediğim çok şey var. Öncelikle muhatap dahi olmayacağım, asla kalemim olmayan insanlarla muhatap olmak zorunda kaldığım için evren benden özür dilemeli! Benim de sınavım bu sanırım ne diyeyim. Önceliğim zaten kendimdi fakat bu kararda ne kadar haklı olduğumu bana ispat ettikleri için çevremdekilere teşekkürü borç bilirim. Ama sadece borç bilirim, teşekkür etmiyorum. Beni kırıp, paramparça ettiklerine saysınlar. :)

Bugün benim doğum günüm, hem sarhoşum hem yastayım.

Bunu da şarkı sözü diye yazmadım. Evet bu gün benim doğum günüm. Bu kainata geldiğim gün. 1 Aralık. Sarhoşum; etrafımdaki insanları azaltmanın verdiği mutluluk sarhoşluğu var üzerimde. Çünkü ne kadar kalabalık o kadar dert. Yastayım; içimden göçüp gidenlerin arkalarından bana kalan, benden götürdükleri zamanımın ölümüne üzülmek var gönlümde. Vardır bunlarda da bir hikmet, sual olmaz diyerek akışına bırakmanın huzuru var artık hayatımda.

'Olmuş' ile 'olacak' olana elimizden gelen bir şey olmadığına göre 'oluyor' olana müdahalede geç kalmayalım yeter kafasındayım artık.

Merhametine dön...

Bunu da şarkı sözü olarak yazmıyorum ama merhametimi kaybetmeyi asla istemiyorum. Yaratılanı seviyorum yaratandan ötürü ama Rabbim yarattığına sahip çık lütfen. Çünkü benim merhametimin de bir sınırı var. Bir soğursa içim tekrar ısınmamasından korkuyorum. Benim dostluğum, arkadaşlığım ve akrabalığım hak edene kalsın lütfen. Hak etmeyene zerre kılımı kıpırdatmayı düşünmüyorum.

Bugün benim doğum günüm ve geçtiğimiz altı ayda çok şey oldu. İnsan merhameti ile yaşarsa hayatın daha anlamlı olduğunu anladığım yaştayım. O zaman iyi ki doğdum ben! Darısı başınııza.