Bir yılı daha geride bıraktık. İki gün sonra yeni bir yıl başlıyor. Huzur, sağlık, mutluluk hepsini diliyorum,hepimiz adına. Ama en çok da anlaşabileceğimiz, anlaşabildiğimiz insanlarla karşılaşmayı diliyorum.

Yeni insanlarla karşılaşırsak -ki karşılaşacağız- geçmişini, en sevdiği rengi, en sevdiği yemeği sormak, ilkokulun nasıl geçtiğini anlamak değil aslında anlaşabilmek! O andan sonrasını tanımaya çalışmamız gerekiyor diye düşünüyorum. Çünkü hayat çok kısa ve uzun uzadıya tanışmalara vaktimiz olmayabilir.

Bu akşam arkadaşım Oğuzcan'la bir kahve içmeye çıktık. Hayatımda mükemmel geçirdiğim yine 2 saat oldu. Sanırım 2-3 ayda bir yüz yüze gelebiliyoruz, kalanı teknolojinin el verdiği kadar. Ama o anlarda bile anlaşabilmenin mutluluğunu doyasıya yaşıyorum. Neyi neden yaptığımı çok fazla anlatmaya ihtiyacım yok ve beni her şeyle destekleyen bir arkadaşımın olması muhteşem bir his. Herkese lazım. Her insana bir insan lazım.

Son bir yılda neler yaptık? Neler üzerine çalıştık, planlarımız neydi, ne kadarını gerçekleştirebildik? Şu anki olduğumuz durumdan memnun muyuz? Gelecek yıl bizi neler bekliyor, hedeflerimiz neler? Hayal kurmaya yetecek gücümüz var mı?

Bir sürü sorunun yanıtını aramaya koyulduk. Ben anlattım o dinledi, o anlattı ben dinledim. Bir yerde anlaşılabilmenin rahatlığıyla kahkahalar attık. Birbirimizi destekledik. Hayali bir elin omzumuzu sıvazladığını hissettik. Çünkü bu hayali bir el bizim aslında ihtiyacımız olan görünmez bir destekti ve çok şükür bunu Oğuzcan ile başarıyoruz?

Şimdi aklına gelen olur hemen güzel bir açıklama yapmak istiyorum. Tabii ki bir büyük destekçim daha var; o da sevgili eşim. Bu hayatta başıma gelmiş ve gelebilecek olan en güzel şeylerden biri. Bir bakışımdan, sesimin tonundan neler olduğunu anlayabiliyor. Bazen anlamak istemiyor o ayrı. Bu da evliliğin cilvesi demek ki. :)

Hayat size A noktasından B noktasına götürebilir. Ama doğru insanlar sizi her yere götürür. Düşer miyim, kalkabilir miyim, yoluma devam edebilir miyim, acabalar, nasıllar, olurmular olmadan cesaretle yürüyebilmeyi, yanınızdaki doğru insanlardan öğrenirsiniz ve bu da sizi şanslı insan yapar. O yüzden yukarıda dedim ya "her insana bir insan lazım".

Koca bir yıl daha tükettik hayatımızdan. Bir yıl daha geçti. Aşk-ı memnu'da diyor ya; "neler oldu neler?" Çok şey oldu, çok şey yaşadık, çok şeyi hala yaşıyoruz ve yaşamaya da devam edeceğiz. Biliyorum hiç kimse değişmez, huylu huyundan vazgeçmez ama benimki de bir umut işte! Diliyorum ki bu yıl çokça sınanmadığımız ama bolca mutlu olduğumuz, huzuru doruklarında yaşadığımız, aşkı, sevgiyi, saygıyı kaybetmediğimiz bir yıl olur. Harika arkadaşlıklarımız olur, hali hazırda mükemmel olan arkadaşlıklarımızla olan ilişkimiz daim olur. Olur ya üzülürüz, kırılırız, yaralanırız. Yaralarımızı iyileştirmek çabuk olur. Bu yıl inşallah bizim olur. Umutlarınız çoğalsın, sağlık, bolluk ve bereket hep sizinle olsun. O iğrenç espriyi yapmak istemezdim ama seneye görüşeceğiz. :) Hoşça kalın. İyi yıllar. :)