Toplum bize sürekli mücadele etmeyi öğretiyor. Vazgeçmenin zayıflık olduğunu söylüyor. Oysa hayat bazen tam tersini gösteriyor.
Her mücadele kazanılmak zorunda değildir. Her yol sonuna kadar yürünmek zorunda değildir. Bazı kapılar kapanırken aslında insanı yanlış yollardan koruyor olabilir.
İnsanlar çoğu zaman alışkanlıklarından vazgeçemez. Bazen mutlu olmadığı bir işten, bazen zarar gördüğü bir ilişkiden, bazen de artık anlamını yitirmiş hedeflerden...
Çünkü vazgeçmek yenilgi gibi görünür.
Oysa bazı vazgeçişler yeni başlangıçların kapısını açar. Kurumuş bir dalın budanması gibi... İlk bakışta kayıp gibi görünür ama ağacın yeniden güçlenmesini sağlar.
Hayat boyunca her şeyi elde etmek mümkün değildir. Ancak neyi bırakacağımıza karar verebiliriz. Bu da insanın olgunlaştığını gösterir.
Bazen devam etmek cesaret ister. Ama bazen de durup yön değiştirmek daha büyük cesaret gerektirir.
Çünkü insanın gerçek gücü, her şeye tutunmakta değil; zamanı geldiğinde bırakabilmektedir.