Günlük hayatın içinde en çok kullandığımız kelimelerden biri olması gereken "teşekkür ederim" belki de en az kullandıklarımızdan biri hâline geldi.
Bir garson hizmet ediyor, teşekkür etmiyoruz. Bir çalışan işimizi kolaylaştırıyor, teşekkür etmiyoruz. Evde bizim için emek veren insanlara bile çoğu zaman bunu söylemeyi unutuyoruz.
Oysa teşekkür etmek sadece bir nezaket değildir. Karşımızdaki insanın emeğini gördüğümüzü göstermektir.
İnsanlar çoğu zaman paradan çok takdir görmek ister. Çünkü görülmek ve değer verilmek insanın temel ihtiyaçlarından biridir.
Belki de bu yüzden küçük bir teşekkür bazen büyük bir mutluluğa dönüşebilir.
Bir öğretmen yıllarca öğrencilerini yetiştirir. Bir gün aldığı samimi bir teşekkür bütün yorgunluğunu unutturabilir.
Bir anne yıllarca fedakârlık yapar. Çocuğundan duyduğu içten bir teşekkür onun için paha biçilemez olabilir.
Hayatın güzelliği çoğu zaman büyük jestlerde değil, küçük sözlerde gizlidir.
Belki de bugün yapabileceğimiz en güzel şeylerden biri, hayatımıza dokunan insanlara teşekkür etmeyi hatırlamaktır.
Çünkü bazı insanlar unutulur, ama hissettirdikleri unutulmaz.